Van twee naar drie kinderen

“Mamaatje, ik krijg zo’n kriebels in mijn buik als ik Milleke zie!” Wanneer Kobe ‘s avonds bij ons in de zetel kruipt, zo dicht mogelijk, dan overstelpt hij zijn kleine broertje met kusjes en knuffels. Ook Frauke krijgt geen genoeg van haar broertje! “Milleke is om op te eten hé mama!”

Ik smelt bijna bij het horen van deze woorden, want geef toe, welke mama droomt er niet van dat haar drie kinderen zo zo lief voor elkaar zijn? Mama zijn, het doet wat met een vrouw. Het heeft van mij echt een ander mens gemaakt. Die onvoorwaardelijke liefde die je voelt voor die kleine wezentjes, is onbetaalbaar!

Sinds enkele weken mag ik mijzelf trotse mama van drie kinders noemen en oooooh wat ben ik blij met onze vrolijke bende.

Eén van deze 5 dingen zal elke nieuwe mama van drie misschien wel herkennen:

° Je hebt altijd een hand te kort, want er is altijd wel een kind dat pipi of kaka moet doen, honger heeft of roept: “Mamaaaaaaa kom eens kijken!”

° De tijd zou je nu echt wel stop willen zetten, want ook al kijk je ernaar uit dat je baby’tje groter wordt en dat je zal communiceren en dat hij zal kunnen spelen met zijn broertjes en zijn zusjes, toch wil je met volle teugen genieten van dat lieve kleine baby’tje dat veel te snel grooooot wordt!  Cliché cliché, maar het is echt zo!

° ‘Slaapt hij al door want dat zal ook niet alles zijn met die andere twee in huis? Hoe doe je het praktisch? Wat doe je met hem als je andere kinderen naar hun hobby gaan? Hebben jullie een andere auto moeten kopen? Hoe doen jullie het financieel?’ Jullie willen niet geloven welke vragen ik al kreeg sinds ik moeder ben van drie! Terwijl Milleke gewoon overal mee naartoe gaat en ik mij eigenlijk helemaal niets aantrek van de soms nutteloze vragen van anderen. 🙂

° Al onze kinderen zijn even gewenst natuurlijk, maar zo’n derde kindje is toch wel iets speciaals! Want heel veel ouders kiezen vandaag voor één of twee kinderen, maar nummer 3 is nog gewenster dan gewenst want er is echt heeeeeeeel lang nagedacht over zijn komst (meer dan tweeënhalf jaar!). Herkenbaar?

° Niets is zaliger dan moeder te zijn van drie kinderen, zeker als ik de interactie zie tussen Kobe, Frauke en hun kleinste broertje Milleke. Mochten er nog mama’s zijn die twijfelen, dan zeg ik: DOE HET GEWOON! Van een derde kindje heb je volgens mij nooit geen spijt, maar je hebt misschien wel spijt als je het nooit gedaan hebt.

Herkenbaar? Vul het lijstje gerust aan als ik nog dingetjes ben vergeten…

Share on Facebook0Pin on Pinterest0Tweet about this on Twitter

8 thoughts on “Van twee naar drie kinderen

  1. Zo superwaar! Ik heb ook al vaak uitgelegd aan mensen die me vroegen of dit een verrassing was, dat we net heel lang nagedacht hebben over haar komst, en ze dus meer dan gepland en gewenst was! En ik geniet zo hard van haar, ik heb mijn twee kindjes die binnen het standaardbeeld van een hedendaags gezin passen ‘afgewerkt’ en nu neem ik nog een dessertje om extra van te genieten! 😄 En ik sla meteen ook alle adviezen in de wind. Ik heb alles al mooi gedaan zoals het hoorde en nu doe ik lekker mijn zin!

    1. Idd, dat heb ik speciaal voor jou geschreven (en ook voor alle andere mama’s die nog twijfelen) en nu hoop ik natuurlijk dat ik je overtuigd heb!

  2. Momenteel ook wel bezig met de vraag: nog een derde of niet. De twijfels gaan dan vooral over: onze kindjes (7 en 9 jaar en stiefdochter van 15) zijn al wat groter en minder ‘afhankelijk’, een babytje lijkt tegelijkertijd zo fijn maar ook wel weer afhankelijk voor alles. Ik ben ook 37 en ook de vraag van: tarten we het lot dan niet? We hebben nu 2 gezonde kinderen. Maar ook wel de schrik om achteraf te denken ‘spijtig dat we toch niet nog een derde kregen’. Want voor mij is het nu toch wel: nu of niet meer, een mens wordt er niet jonger op he. Ik vind dat erg moeilijk, die keuze!

  3. Ik had mijn derde voor geen GOUD willen missen! De zonnestraaltjes die zij iedere dag opnieuw aan ons alle vier geeft zijn soms zo overweldigend!
    Dus idd niet meer twijfelen, maar DOEN! ❤

  4. Hier ook heel lang en bewust nagedacht over een derde. En na miskraam toch nogmaals geprobeerd en zo blij met de keuze. Het was ook in 2015 nu of nooit want ik werd 36 en mijn jongens waren 7 en 9 en stiefzoon 19. Maar inderdaad zoals hierboven al in een reactie gezegd…ik zou achteraf spijt gehad hebben van het niet te hebben gedaan maar ik begrijp de twijfels. Ik dacht ook steeds van wat als er iets misgaat, we hebben 2 gezonde jongens en gaat dit lukken met school, werk en hobby’s van de jongens. Maar onze jongste, nu intussen bijna 18 maanden is van het moment hij uit het ziekenhuis was overal mee naartoe gegaan en dat lukt(e) perfect. Misschien ook cliché maar je doet ook meer je eigen zin en alles op je gevoel en je bent minder rap in paniek en hij wordt groot al spelend met de anderen. Ik geniet anders en bewuster van ons derde kindje. Dus aan al die nog twijfelen….gewoon doen.

  5. Wij kregen hier dezelfde vragen toen we van 3 naar 4 gingen. Geen mens had dat verwacht (wij kregen na de oudste een tweeling, en gigpngen dus van 1 naar 3 – iedereen vond 3 bij ons dus normaal, want ja, een tweeling daar kan je niet veel aan doen…). En ja 3,5jr dubben toch nog voor nr 4 gegaan met alle verwonderde blikken van dien :). Echt waar nog geen spijt van gehad. Die kleine man heeft iedereens hart hier gestolen, de oudste 3 lopen de benen van onder hun lijf voor hun (ondertussen4-jarige) broertje. Hij heeft hier alles in evenwicht gebracht. En ik, ik kon nog eens alles opnieuw beleven met 1 kindje ipv met 2 (want een eerste kindje, dat is toch altijd wat zoeken, en een tweeling erna, dat is opnieuw zoeken…). Nr 4 betekende hier ondermeer dat we een grotere auto moesten kopen bvb, maar dat vonden we geen bezwaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *