Brief aan mijzelf

Lieve Lobke,

Je schreef dit jaar geen nieuwjaarsbrief, maar je wilt wel even terugblikken op 2017. Want als er twee momenten zijn die je wilt koesteren van het afgelopen jaar, dan is het de geboorte van jullie nieuwe leventje en de eerste levensweken van jullie kersverse baby en de laatste weken vlak voor de dood van je papa. Het is gek hoe dicht leven en dood bij elkaar kwam afgelopen jaar, nooit eerder stond je er zo bij stil. Maar het is pas door het zo intens te beleven dat je je erop focust en dat alles errond zo nietig wordt. Ze zeggen dat de tijd veel te snel gaat en de dagen voorbij vliegen. Elke dag denk je dat er tijd genoeg is. Dat je tegen de mensen die je het liefste ziet ‘tot morgen’ kan blijven zeggen tot het onverwachte gebeurt en er geen morgen meer is.

Dat moment, ja dat bezorgde jou het grootste inzicht van het jaar, want je denkt dat je altijd kan blijven gaan gaan en gaan. Werken, slapen, zorgen, eten, en opnieuw, elke dag. Gaan voor die carrière, werken aan nieuwe projecten, ondertussen 3 kinderen grootbrengen, een verbouwing overleven én nog tijd maken voor je lief en jezelf. Maar door zo plots iets heftigs mee te maken, besef je dat er eigenlijk maar weinig dingen echt belangrijk zijn in dit broze leven. Een goede gezondheid en gezonde kinderen hebben, dat is het allergrootste geschenk, want als je gezondheid niet meer mee wilt, dan is al de rest zo nutteloos.

Geen goede voornemens dit jaar, wel een plan
Je vertikte het om dit jaar aan goede voornemens te doen, maar als er één inzicht is dat je gekregen heb, dan is het dat. Zorg voor dat lieve lijf van je en die lieve lijfjes van je kinderen: voed ze met goed eten, beweeg (en doet dat samen door bijvoorbeeld leuke wandelingen in het bos te doen samen). Je zei het begin dit schooljaar al, dat we niet te veel meer aan ‘moetjes’ wilden doen maar wel veel ‘magjes’. Het woord ‘moeten’ wil ik dus zoveel mogelijk uit mijn woordenschat schrappen. Wat je wel geleerd hebt is dat je de dingen die je doet ‘wilt’ doen en niet ‘moet’. Dat in de praktijk toepassen is niet altijd even gemakkelijk, er is dus nog werk aan de winkel, maar er is wel een plan, een plan om het anders te doen, toch? Om niet meer over die grenzen te gaan en om nee te leren zeggen. En ja te zeggen tegen wat echt belangrijk is, de dingen die er echt toe doen.

Familie en vrienden bijvoorbeeld. Sinds de dood van jullie vake, kreeg je de meest lieve berichtjes, telefoontjes en had je toffe kleine en fijne ontmoetingen. Lieve woorden van steun van lieve mensen uit jouw omgeving, bekenden én zelfs onbekenden. En daar ben je zo ontzettend dankbaar voor, je leerde ook weer dankbaar zijn en te beseffen dat ‘elkaar’ hebben het grootste geschenk is dat er is. Je hebt de liefste broers en zussen, een mama om te koesteren, familie, vrienden en collega’s. Echte relaties die je dit jaar extra gaat onderhouden, door wat meer te bellen en te vragen hoe het gaat, door je hart te volgen als je iemand wilt zien of wil uitnodigen voor een feestje. En niet te veel te luisteren naar wat anderen ervan denken.

Zonder mensen om je heen Lobke ben je niets. En zolang je tijd hebt om met elkaar door te brengen, kan je dit ook allemaal zeggen. Zie elkaar dus graag en zeg het genoeg, durf het zeggen voor het te laat is.

Je bent enerzijds opgelucht dat 2017 voorbij is, dat je het moeilijkere jaar kan loslaten. Maar aan de andere kant ben je nog boos en verdrietig en wil je het nog niet helemaal geloven. Toch zal je vol goede moed 2018 in stappen met het positivisme van jullie vake in jouw hart, want hij zou niet gewild hebben dat jullie lang zaten te janken. Dat positivisme Lobke, neem je voor altijd mee en wil je als mama van drie fantastische kinderen zoveel mogelijke verderzetten door leuke dingen met hen te blijven doen, hen een fantastische kindertijd te bezorgen en hen elke dag te zeggen hoeveel je van hen houdt! Want dat kunnen jullie niet vaak genoeg zeggen tegen elkaar.

2018? Ben je klaar voor dit jaar? Je weet het nog niet helemaal, maar je bent wel vastberaden om dit jaar vooral je hart te volgen en meer nee te zeggen tegen dingen waar je niet zo blij van wordt. Je bent ook vastberaden om vooral goed voor mijzelf te zorgen, je Lief en die kleine wezentjes die jou keihard nodig hebben, je familie en vrienden, want dat, dat is het allerbelangrijkste!

Liefs,

Lobke

X

Met welk gevoel stappen jullie 2018 in?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.