Hoe gaat het op de freinetschool van Kobe, Frauke & Milleke?

Het moet zowat de meest gestelde vraag zijn die wij het afgelopen jaar kregen. Precies één jaar geleden in november-december 2018 beslisten wij onze kinderen over te laten schakelen naar het freinetonderwijs. En eerlijk? Het was onze beste beslissing ooit en ik heb mij al dikwijls afgevraagd waarom wij niet meteen voor een freinetschool hebben gekozen.

Een school waar je kind echt kind mag zijn
Want wat als…je kind elke avond doodongelukkig van school komt en helemaal dichtklapt omdat het te veel wordt?
Wat als…je kind na school regelmatig huilt omdat het het gevoel heeft dat het niet mee kan en aan het ‘staartje van de klas hangt’ (echt gezegd!)
Wat als…je kind jaar in jaar uit het gevoel heeft dat het faalt en de druk niet meer aan kan?

Van het traditionele onderwijs naar het freinetonderwijs : wij deden het
Wie ons volgt via Instagram weet ondertussen dat onze twee oudste kindjes begin januari 2019 van school veranderden en overschakelden van een reguliere school naar een freinetschool. Een jaar later ben ik nog altijd zot content en dankbaar dat we de stap hebben gezet. Overstelpt met vele vragen, verontwaardigde reacties maar ook positieve berichtjes, schrijf ik deze blog in de hoop je wat meer te kunnen informeren over de principes van een freinetschool.


“Ons kind gaat weer met goesting naar school”


Wat is een freinetschool eigenlijk?
Een freinetschool is een methodeschool. In een methodeschool hechten ze veel meer belang aan de totale ontwikkeling van het kind. De nadruk ligt niet alleen op kennis vergaren maar ook op sociaal-emotionele vaardigheden. Ervaringen en belevingen van de kinderen zijn het uitgangspunt voor het onderwijs.


En laat dat nu net hetgeen zijn wat onze kindjes echt fantastisch vinden. Hebben ze in het weekend iets interessants gedaan zoals een uitstapje naar de krijtrotsen van Dover in Engeland, dan neem je toch gewoon een stuk steen mee naar de klas om hem te onderzoeken of om erover te vertellen in de kring? Meegestapt met de Klimaatmars? “Mama, wil je wat foto’s naar de juf sturen dan kan ik erover vertellen.” Kringgesprekken, vrije teksten, werktijd, forums,…het zijn ondertussen termen die heel gewoon geworden zijn omdat we echt ingeburgerd zijn in het niet meer zo nieuwe schooltje. Maar het zijn wel die dingen die het zo leuk maken voor onze kinderen en die ervoor doen zorgen dat ze echt met keiveel goesting naar school gaan. Punten zijn niet meer aan de orde, huiswerk hebben ze maar één keer in de week en hun (week)werk moet op het einde van de week klaar zijn, en niet meer altijd op het einde van de dag. Maar wanneer we het uitgebreide Klimboek (rapport) mee naar huis krijgen vol brevetten en extra comments van de juffen, meester, coaches, dan weet je gewoon dat het goed zit.

Blinkende kinderen
Oh ja, dit wilde ik nog even meegeven. Vorig jaar interviewde ik voor de scholenreeks voor Maison Slash de meester van onze Kobe en ik zou het zelf niet schoner kunnen verwoorden:


Florian: ‘Kinderen kunnen zichzelf uiten op heel wat verschillende manieren. Ze laten zien waar ze goed in zijn en komen over het algemeen met goesting naar school. Hun knap werk wordt niet alleen getoond aan de klas maar ook aan de rest van de school én aan ouders. Zo kan een kind dat het behoorlijk moeilijk heeft met taal toch een trots moment hebben wanneer hij zijn met veel inzet gemaakte vrije tekst presenteert in de kring. Het zijn die momenten, waarin kinderen staan te blinken met hun prestatie, die het voor mij de moeite waard blijven houden om me elke dag in te zetten. Als leerkracht is het wel een uitdaging om alles georganiseerd te krijgen. De kinderen van je klas zijn op eenzelfde moment met heel wat verschillende dingen bezig. Als leerkracht moet je dat in goede banen zien te leiden. Niet gemakkelijk, zeker niet als je als leerkracht start in een freinetschool.’


Hij had het onder andere ook over kinderen die pas later instromen in het freinetonderwijs, zoals onze kinderen:


Florian: ‘Een andere uitdaging is dat onze school een grote zij-instroom ondervindt: kinderen die bijvoorbeeld pas in het 3de leerjaar in onze school terechtkomen. Dit is jammer genoeg vaak het gevolg van een negatieve keuze. Het lukt niet goed in het traditioneel onderwijs, dus ze proberen het in het freinet. Na een tijdje krijgen we die kinderen mee in ons verhaal en hervinden ze vaak hun goesting om naar school te komen. Het zorgt dus zeer vaak voor mooie wendingen in de schoolcarrière van een kind.’

Van schoolmoe naar opengebloeid kind
Die mooie wending, die is helemaal waar, zeker in het geval van onze Kobe. Ik mag er niet aan denken hoe het met hem zou gaan vandaag mocht hij in het gewone traditionele onderwijs gebleven zijn. Help! Dan had ik waarschijnlijk een volledig in zichzelf gekeerd schoolmoe kind zonder zelfvertrouwen. Gelukkig kreeg ik vorig jaar deze tijd te horen dat er wel nog twee plekjes vrij waren voor onze kinderen. Twee lege plekjes die snel ingevuld werden en waar ik tot op vandaag het hele schoolteam zo dankbaar voor ben, dankbaar voor de warmte en openheid waarmee onze kinderen opgenomen zijn in hun nieuwe schooltje. En heel gelukkig dat ook ons Milleke sinds november een plekje heeft in het schooltje waardoor hij van bij het begin mee kan in het freinetsysteem.

Ons ganse gezinnetje gelukkig
En weet je wat echt de max is? Niet alleen onze kindjes kregen een hele hoop nieuwe vriendjes, ook wij als ouders zijn veel nauwer betrokken bij het schoolleven van onze kinderen waardoor ook wij heel wat nieuwe vrienden gemaakt hebben met andere ouders waarmee we volgend jaar zelfs samen op vakantie gaan. Yay, hoe leuk is dat inderdaad!

“Gaan je kinderen wel naar het middelbaar onderwijs kunnen?” “Leren ze nog even veel als op een gewone school?” Je wilt niet weten welke vragen wij krijgen en hoeveel meningen er bestaan over het freinetonderwijs. Heel vaak krijg ik ook te horen dat onze kinderen een hele dag hun zin mogen doen of de hele dag spelletjes spelen. “Het is er vrijer zeker?” Hummm! Laat ik dit eventjes duidelijk stellen: natuurlijk zullen Kobe, Frauke en Mil naar het middelbaar onderwijs kunnen (we zijn wel al volop op zoek naar een freinet middelbare school omdat we zo’n grote fan zijn maar dat ter zijde). Ik heb zelfs het gevoel dat ze net dat ietsje meer leren op een freinetschool: plannen, zelfstandig werken, sociale vaardigheden, lief zijn voor elkaar en ruzies oplossen, babbelen, zelfvertrouwen kweken, kritisch denken, vrije teksten schrijven, zelf Powerpointpresentaties maken, de actualiteit op de voet volgen… Ik blijf het zo jammer vinden dat er vaak negatief gereageerd wordt op methodescholen terwijl die eigenlijk perfect naast traditionele scholen kunnen staan. Past jouw kind beter in een gewone school, fine! Maar onze kinderen passen beter in een methodeschool en dat is ook fine! Meer dan fine zelfs.

8 thoughts on “Hoe gaat het op de freinetschool van Kobe, Frauke & Milleke?

    1. Ik ben ook jou nog altijd dankbaar voor ons gesprek van vorig jaar want het is hierdoor dat ik de stap durfde zetten om te veranderen. xxx

  1. Hier helaas net het omgekeerde verhaal. Sinds de eerste kleuterklas Freinet ( heel erg bewuste keuze ) en nu zal er midden het vijfde leerjaar overgestapt worden naar het regulier onderwijs. De voordelen en pluspunten van het Freinet die jij opsomt waren tot voor enkele jaren ook de sterktes van de school van mijn kind. Helaas veranderde samen met de directie ook de visie en de aanpak. Op papier nog steeds Freinet, in werkelijkheid werd het een school voor snobs. Hoe groter de auto, hoe meer geld, hoe meer aandacht je kind krijgt. Het welzijn en welbevinden van de kinderen komt niet meer op de eerste plaats, wel het gemak van de leerkrachten. Plaats voor eigen mening en eigen inbreng is er lang niet meer. En mijn kind ? Dat wordt doodongelukkig, ondanks de vele vriendjes en vriendinnetjes. En ja, ook ik was overtuigd dat ze hun hele onderwijsloopbaan in het Freinet zouden blijven. Ook ik kreeg de opmerkingen te slikken dat ze immers nooit gingen kunnen volgen in het traditionele onderwijs. Ook ik dacht dat het een “systeem was dat niet ging werken voor mijn kinderen”. We zijn nu december en mijn oudste zit 3 maanden in het eerste middelbaar – geen Freinet, Steiner of LAB maar een gewone middelbare school. Een echte openbaring … structuur, plaats voor een eigen mening, vrijheid en bovenal “punten” en niet meer die zinloze nietszeggende uitleg op hun rapport. Mijn oudste werd op drie maanden een ander kind, zelfzeker en bewust van haar kunnen. Dus helaas … ondanks de bewuste keuze en het feit dat ik nog steeds een grote voorstander ben van Freinetonderwijs , botsten wij op een muur. Is het omdat jullie instromers zijn en “het gras altijd groener is aan de andere kant ” of hebben jullie gewoon een super goeie Freinetschool gevonden … maakt niet uit, het is jouw kinderen ongelooflijk gegund . Gelukkige kinderen hebben , is het belangrijkste en voor ons zal dat vanaf nu in het regulier onderwijs zijn.

  2. Een collega was altijd vol lof over de freinetschool van haar dochter (veranderd van school op 7 jaar). Maar nu is dat meisje tien, en blijkt ze een serieuze leerstoornis en leerachterstand te hebben. Geen huiswerk en geen puntenrapport: ze zei dat ze zich nu realiseerde dat dat toch ook een valkuil was. Woorden zijn toch altijd zachter dan punten, en in de klas van haar dochter waren er veel zij-instromers met problemen, dus ze had het gevoel dat de leerkracht de problemen ook niet echt onder ogen zag. Elk onderwijssysteem zal zijn voor- en nadelen hebben, denk ik. Mijn kinderen hebben in twee reguliere katholieke scholen gezeten, en 1 school was warm, en de andere koel. De warme school (waar we nu zitten) bereidt de kinderen dan weer totaal niet voor op het middelbaar (verwachten niks, leggen de lat laag, kinderen moeten nauwelijks iets studeren ..) waardoor de kinderen van vrienden de overstap als enorm zwaar ervaren. Dus ja, ik kan niet meteen zeggen wat ik de beste school vind ..

  3. Blij dat jouw kindjes gelukkig zijn op hun nieuwe school ! Ik geef les in het regulier onderwijs en ik werk ook intensief aan al die voordelen die jij opnoemt aan de Freinetschool.(zelfstandig werken, ontwikkeling vann de totale persoonlijkheid, ….
    Ik kan mij ook vinden in de bovenstaande commentaren. Ook in mijn klas zitten kindjes die het moeilijk hebben. Ik betwijfel of die moeilijkheden zich oplossen door van school te veranderen. maar als een kind graag gezien wordt op school en er samen gewerkt wordt met de ouders en kind om problemen op te lossen kan elk kind zich goed leren voelen en zijn beperkingen aanvaarden !Het hangt af van school tot school en van kind tot kind! Goed dat jullie blij zijn met jullie beslissing.

  4. Fijn dat jouw kinderen zo zijn opgebloeid op hun nieuwe school! Maar ik heb het eerlijk gezegd wel wat moeilijk met de stempel ‘gewoon traditioneel onderwijs’ die ik vaak zie wanneer de vergelijking met een methodeschool wordt gemaakt. Want er kan enorm veel tussen die twee zitten. Mijn kinderen gaan/gingen naar een zogenaamd ‘gewone’ basisschool, maar de aanpak staat mijlenver af van de aanpak die ik als kind kende. Ook hun school heeft een eigen methode die vaak erg verfrissend is. Er zullen nog wel genoeg schooltjes ‘van de oude stempel zijn’, en waarschijnlijk hadden jouw kinderen de pech op zo’n schooltje te zitten, maar het kan gelukkig ook anders 🙂

    1. Daar ben ik volledig mee akkoord dat het ook op ‘gewone’ scholen anders kan, maar wij hadden dus de pech dat op ons oud schooltje de lat heel erg hoog lag en vooral ons oudste kind er helemaal dichtsloeg. Als ik mijn kind van vandaag vergelijk met mijn kind van vorig jaar, dan ben ik echt elke dag dankbaar dat we de overstap hebben gemaakt. En natuurlijk geloof ik dat er heel wat niet-methodescholen zijn die dezelfde warme aanpak hebben als het schooltje waar onze kindjes nu zitten en dat het ook anders kan. Gelukkig maar!

  5. “Ik heb zelfs het gevoel dat ze net dat ietsje meer leren op een freinetschool: plannen, zelfstandig werken, sociale vaardigheden, lief zijn voor elkaar en ruzies oplossen, babbelen, zelfvertrouwen kweken, kritisch denken, vrije teksten schrijven, zelf Powerpointpresentaties maken, de actualiteit op de voet volgen…”

    Bestaan er scholen waar ze daar geen aandacht voor hebben? Mijn kinderen gaan naar een traditionele school en doen dat ook allemaal. Ik vind dit dus een behoorlijke veralgemening.

    Trouwens; ik heb het een beetje gehad met ouders die moord en brand schreeuwen als het om punten op school gaat, maar wel de eerste zijn om te zeggen de hoeveelste hun kind was op de zwemwedstrijd. Twee maten en twee gewichten, lijkt me dat. Ofwel aanvaard je dat er gerangschikt wordt, en dan neem je die punten er ook bij, ofwel aanvaard je dat niet maar dan moet je daarin consequent zijn.

    Kinderen moeten trouwens ook leren omgaan met faalervaringen. Een zes op het rapport, is dat een ramp? Tuurlijk niet, maar je moet je kind daarmee leren omgaan. Punten schrappen lijkt me het probleem uit de weg gaan. Dan lijkt alles goed te lopen, en de motivatie lijkt ook toe te nemen, maar op termijn werkt zoiets averechts.

    Niet die punten zijn het probleem, wel het onvermogen van ouders om die punten zelf te relativeren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.